Posted in Ճամփորդություններ, Uncategorized

Երբ ճախրում ես հոգով

IMG-a8c4cf4cfb76e315126f6128a8851887-VՔաղաքում ապրող մարդը դատապարտված է ապրել անհեռանկար, որովհետև չունի հորիզոններ, որտեղ հայացքը չի կանգնում, դեմ չի առնում պատին, մեքենային, մեկի լուսամուտին, խանութին ու գովազդային վահանակին, այլ արծվի թևերով ճախրում է, ու մարդը դառնում է բարի, մարդը դառնում է ներող, մանր, սովորական ու անկարևոր են թվում առօրյա շատ հոգսեր, վեճեր ու անհաջողություններ…

Օրվա համար շնորհակալ եմ Կիմային և ճամփորդության մյուս մասնակիցներին:

 

 

 

davdavdavedfsdrsdrdavedfedfsdr

Advertisements

Հեղինակ՝

Սիրում եմ կարդալ, նկարել, լավ և որակյալ երաժշտություն լսել: Հայոց լեզվի և գրականության մասնագետ եմ և աշխատում եմ դպրոցում:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s